Sanktuarium Miłosierdzia Bożego w Wilnie to niewielka świątynia, w której znajduje się oryginalny obraz Jezusa Miłosiernego namalowany przez Eugeniusza Kazimirowskiego według wskazówek św. Faustyny Kowalskiej. Sanktuarium mieści się na wileńskim Starym Mieście, przy ulicy Dominikonų 12, zaledwie kilka minut spacerem od Uniwersytetu Wileńskiego i kościoła Świętego Ducha.
Świątynia jest dostępna przez całą dobę, a wstęp pozostaje bezpłatny. Codziennie o 16:00 odprawiana jest tutaj Msza Święta w języku polskim. Sanktuarium jest jednym z najważniejszych miejsc związanych ze św. Faustyną, bł. Michałem Sopoćką oraz narodzinami kultu Bożego Miłosierdzia.
Sanktuarium Miłosierdzia Bożego – najważniejsze informacje
| Pełna nazwa | Sanktuarium Miłosierdzia Bożego w Wilnie |
|---|---|
| Nazwa litewska | Dievo Gailestingumo šventovė |
| Adres | Dominikonų g. 12, LT-01131 Wilno, Litwa |
| Godziny otwarcia | Przez całą dobę |
| Wstęp | Bezpłatny |
| Msza po polsku | Codziennie o 16:00 |
| Koronka po polsku | Codziennie o 15:40 |
| Najważniejszy zabytek | Oryginalny obraz Jezusa Miłosiernego namalowany przez Eugeniusza Kazimirowskiego |
| Czas zwiedzania | Około 20–30 minut; więcej w przypadku udziału we Mszy lub adoracji |
| Oficjalna strona | gailestingumas.lt |
Godziny otwarcia i porządek nabożeństw zostały sprawdzone 26 sierpnia 2026 roku. Harmonogram może się zmieniać podczas świąt i uroczystości, dlatego przed wizytą warto sprawdzić oficjalną stronę sanktuarium.
Czy warto odwiedzić Sanktuarium Miłosierdzia Bożego w Wilnie?
Sanktuarium warto odwiedzić przede wszystkim ze względu na znajdujący się w nim pierwszy obraz Jezusa Miłosiernego. To właśnie ten wizerunek powstawał pod osobistym nadzorem św. Faustyny Kowalskiej. Zakonnica regularnie odwiedzała pracownię Eugeniusza Kazimirowskiego i przekazywała artyście wskazówki dotyczące wyglądu postaci Jezusa.
Świątynia ma wyjątkowe znaczenie dla pielgrzymów, ale może zainteresować także osoby poznające historię Wilna. Budynek powstał jako kościół Świętej Trójcy, przechodził pod zarząd różnych wspólnot i przez wiele lat był zamknięty przez władze sowieckie. Po odnowieniu stał się miejscem nieustającej adoracji oraz centrum kultu Bożego Miłosierdzia.
Sanktuarium jest niewielkie i z zewnątrz łatwo je przeoczyć. Nie ma monumentalnej fasady ani wysokich wież charakterystycznych dla wielu wileńskich kościołów. Jego najważniejsze znaczenie nie wynika jednak z rozmiarów czy bogactwa architektury, lecz z historii przechowywanego wewnątrz obrazu.
Oryginalny obraz Jezusa Miłosiernego
Najcenniejszym elementem wyposażenia sanktuarium jest oryginalny obraz Jezusa Miłosiernego namalowany w 1934 roku przez Eugeniusza Kazimirowskiego. Artysta stworzył go na podstawie wizji św. Faustyny Kowalskiej oraz przekazywanych przez nią wskazówek.
Początek historii obrazu wiąże się z objawieniem, którego siostra Faustyna miała doświadczyć 22 lutego 1931 roku w klasztorze w Płocku. Według zapisu w jej „Dzienniczku” Jezus polecił zakonnicy namalowanie wizerunku z podpisem:
„Jezu, ufam Tobie”.
Faustyna nie potrafiła malować. Dopiero po przybyciu do Wilna jej spowiednik i kierownik duchowy, ks. Michał Sopoćko, znalazł artystę, który podjął się wykonania obrazu. Był nim mieszkający w Wilnie Eugeniusz Kazimirowski.
Malarz rozpoczął pracę w styczniu 1934 roku. Siostra Faustyna przychodziła do jego pracowni zazwyczaj raz lub dwa razy w tygodniu, aby obserwować postępy i przekazywać kolejne uwagi. W drodze zatrzymywała się na modlitwę w Ostrej Bramie.
Co przedstawia obraz Jezusa Miłosiernego?
Obraz przedstawia Jezusa w jasnej szacie. Jego prawa ręka jest uniesiona w geście błogosławieństwa, natomiast lewa dotyka szaty na wysokości serca. Z tego miejsca wychodzą dwa promienie – blady i czerwony.
Według przekazu św. Faustyny blady promień symbolizuje wodę, która usprawiedliwia dusze, natomiast czerwony oznacza krew będącą życiem dusz. U dołu obrazu umieszczono napis „Jezu, ufam Tobie”.
Wizerunek różni się od popularnego obrazu Jezusa Miłosiernego autorstwa Adolfa Hyły, którego kopie można zobaczyć w wielu polskich kościołach. To właśnie dzieło Kazimirowskiego znajdujące się w Wilnie jest pierwszym obrazem namalowanym pod bezpośrednim nadzorem św. Faustyny.
Pierwsze publiczne wystawienie obrazu
Obraz został po raz pierwszy publicznie wystawiony w kwietniu 1935 roku w wileńskiej Ostrej Bramie. Umieszczono go w oknie galerii łączącej kaplicę z kościołem św. Teresy. Wydarzenie odbyło się podczas uroczystości kończących Jubileusz Odkupienia.
Obraz ozdobiła sama siostra Faustyna, natomiast kazanie o Bożym Miłosierdziu wygłosił ks. Michał Sopoćko. Wydarzenie to jest uznawane za jedno z najważniejszych w historii rozwoju kultu Miłosierdzia Bożego.
W 1937 roku, po uzyskaniu zgody władz kościelnych, wizerunek umieszczono w kościele św. Michała w Wilnie. Pozostawał tam do czasu zamknięcia świątyni przez władze sowieckie po II wojnie światowej.
Wędrówka obrazu Jezusa Miłosiernego
Historia obrazu w drugiej połowie XX wieku była bardzo burzliwa. Po zamknięciu kościoła św. Michała wizerunek został wykupiony od stróża przez dwie mieszkanki Wilna – Bronė Miniotaitė i Janinę Rodzevič. Kobiety ukryły zwinięte płótno na strychu, chroniąc je przed zniszczeniem lub przejęciem przez władze.
Obraz trafił następnie do kościoła Świętego Ducha, a w 1956 roku został przewieziony do kościoła w Nowej Rudzie na terenie dzisiejszej Białorusi. Pozostawał tam przez około 30 lat, również po zamknięciu świątyni przez władze sowieckie.
W 1986 roku wizerunek potajemnie przewieziono z powrotem do Wilna i umieszczono w kościele Świętego Ducha. Wiosną 2003 roku przeprowadzono konserwację obrazu, podczas której usunięto ślady późniejszych przemalowań.
Ostatecznie 28 września 2005 roku obraz został przeniesiony do odnowionego kościoła Świętej Trójcy, pełniącego funkcję Sanktuarium Miłosierdzia Bożego. Znajduje się tam do dziś, w centralnej części głównego ołtarza.
Święta Faustyna i Wilno
Święta Faustyna Kowalska przebywała w Wilnie w 1929 roku oraz w latach 1933–1936. Mieszkała w domu Zgromadzenia Sióstr Matki Bożej Miłosierdzia na Antokolu. Właśnie w Wilnie poznała ks. Michała Sopoćkę, który został jej spowiednikiem oraz jednym z najważniejszych propagatorów kultu Bożego Miłosierdzia.
Wileński okres życia Faustyny miał kluczowe znaczenie dla powstania obrazu, rozwoju modlitwy nazywanej Koronką do Miłosierdzia Bożego oraz rozpowszechnienia orędzia zapisanego później w „Dzienniczku”.
Osoby zainteresowane historią świętej mogą odwiedzić także:
- dom św. Faustyny przy ulicy V. Grybo 29A,
- dawną pracownię Eugeniusza Kazimirowskiego przy ulicy Rasų 4A,
- kościół Świętego Ducha, w którym obraz znajdował się w latach 1986–2005,
- Ostrą Bramę, gdzie obraz został po raz pierwszy wystawiony publicznie,
- kościół św. Michała, w którym wizerunek umieszczono w 1937 roku.
Błogosławiony Michał Sopoćko
W historii sanktuarium ważną rolę odegrał ks. Michał Sopoćko – spowiednik i kierownik duchowy św. Faustyny. To on znalazł malarza, sfinansował wykonanie obrazu oraz zabiegał o jego publiczne wystawienie i rozwój kultu Miłosierdzia Bożego.
Ks. Sopoćko pracował w kościele Świętej Trójcy, czyli w dzisiejszym sanktuarium, w latach 1946–1947. Był ostatnim duszpasterzem świątyni przed jej zamknięciem przez władze sowieckie. Po wyjeździe z Wilna wyraził pragnienie, aby obraz Jezusa Miłosiernego znalazł w mieście swoje stałe sanktuarium.
Życzenie to spełniło się wiele lat po jego śmierci. Obraz przeniesiono do odnowionej świątyni w 2005 roku. Michał Sopoćko został beatyfikowany w 2008 roku w Białymstoku.
Historia Sanktuarium Miłosierdzia Bożego
Historia budynku jest znacznie starsza niż sam kult Bożego Miłosierdzia. Pierwszy gotycki kościół Świętej Trójcy powstał w tym miejscu pod koniec XV wieku. Była to niewielka, jednonawowa świątynia stojąca wśród zabudowy dzisiejszego Starego Miasta w Wilnie.
Kościół został uszkodzony podczas pożarów miasta w latach 1748 i 1749, a następnie przebudowany. Powstało nowe prezbiterium oraz dwie wieże. Świątynia była związana z Uniwersytetem Wileńskim, a jednym z jej duchownych opiekunów był jezuita, astronom i rektor uczelni Marcin Poczobutt-Odlanicki.
W 1821 roku władze carskie przekształciły kościół w prawosławną cerkiew. Budowla służyła między innymi żołnierzom rosyjskiego garnizonu. Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości przywrócono jej funkcję katolicką i przekazano Bractwu św. Wincentego à Paulo.
Po II wojnie światowej świątynię zamknęły władze sowieckie. Budynek stracił funkcję sakralną i przez wiele lat był wykorzystywany do innych celów.
W 2004 roku kościół został odnowiony, poświęcony i otrzymał tytuł Sanktuarium Miłosierdzia Bożego. Rok później przeniesiono do niego oryginalny obraz Jezusa Miłosiernego.
Wnętrze sanktuarium
Wnętrze sanktuarium jest proste i stosunkowo niewielkie. Centralne miejsce zajmuje obraz Jezusa Miłosiernego umieszczony w głównym ołtarzu. Skromna aranżacja pozwala skupić uwagę na wizerunku oraz wystawionym Najświętszym Sakramencie.
Ściany świątyni zdobią współczesne dekoracje wykonane przez litewską artystkę Nijolė Vilutytė. Można na nich zobaczyć między innymi przedstawienie Matki Boskiej Ostrobramskiej oraz słowa „Jezu, ufam Tobie” zapisane w wielu językach.
Sanktuarium nie jest typowym muzeum. Przez całą dobę trwa tutaj adoracja Najświętszego Sakramentu, a świątynię odwiedzają osoby przychodzące na modlitwę. Podczas zwiedzania należy zachować ciszę i uszanować religijny charakter miejsca.
Godziny otwarcia sanktuarium
Sanktuarium Miłosierdzia Bożego w Wilnie jest otwarte przez całą dobę. Nieustannie trwa w nim adoracja Najświętszego Sakramentu. Do świątyni można wejść bezpłatnie i bez wcześniejszej rezerwacji.
Całodobowe otwarcie nie oznacza, że o każdej porze możliwe jest typowe turystyczne zwiedzanie. W godzinach wieczornych i nocnych należy szczególnie zadbać o ciszę oraz nie przeszkadzać osobom uczestniczącym w adoracji.
Msze po polsku w Sanktuarium Miłosierdzia Bożego
Msza Święta w języku polskim odprawiana jest codziennie o 16:00. Dotyczy to zarówno dni powszednich, jak i niedziel.
Msze od poniedziałku do soboty
- 10:00 – Msza w języku litewskim,
- 12:00 – Msza w języku litewskim,
- 16:00 – Msza w języku polskim,
- 20:00 – Msza w języku litewskim.
Msze w niedziele
- 10:00 – Msza w języku litewskim,
- 12:00 – Msza w języku litewskim,
- 16:00 – Msza w języku polskim,
- 18:00 – Msza w języku litewskim,
- 20:00 – Msza w języku litewskim.
W pierwszy piątek miesiąca o 18:00 odprawiana jest również Msza w języku francuskim. Porządek nabożeństw może zostać zmieniony podczas świąt, uroczystości i Tygodnia Miłosierdzia Bożego.
Koronka do Miłosierdzia Bożego
Koronka do Miłosierdzia Bożego odmawiana jest w sanktuarium codziennie:
- o 12:45 – w języku litewskim,
- o 15:00 – w języku litewskim,
- o 15:40 – w języku polskim.
Godzina 15:00 jest w tradycji kultu Bożego Miłosierdzia nazywana Godziną Miłosierdzia. Upamiętnia godzinę śmierci Jezusa na krzyżu. Osoby chcące uczestniczyć zarówno w Koronce, jak i Mszy po polsku, mogą przyjść do sanktuarium przed 15:40 i pozostać na Eucharystii rozpoczynającej się o 16:00.
Niedziela Miłosierdzia Bożego
Najważniejsza uroczystość sanktuarium przypada w Niedzielę Miłosierdzia Bożego, czyli w pierwszą niedzielę po Wielkanocy. Obchody rozpoczynają się już w Poniedziałek Wielkanocny i trwają przez cały Tydzień Miłosierdzia.
W tym okresie należy spodziewać się większej liczby pielgrzymów, dodatkowych nabożeństw oraz zmian w standardowym harmonogramie. Osoby planujące wizytę wyłącznie turystyczną mogą wybrać inny termin. Dla pielgrzymów jest to natomiast najważniejszy okres w roku.
Jak dotrzeć do Sanktuarium Miłosierdzia Bożego?
Sanktuarium znajduje się przy ulicy Dominikonų 12, w samym centrum wileńskiego Starego Miasta. Wejście do niewielkiej świątyni położone jest pomiędzy zabytkowymi kamienicami. Ze względu na skromną fasadę budynek można łatwo przeoczyć.
Od Uniwersytetu Wileńskiego można dojść do sanktuarium w około 5 minut. Spacer z Katedry Wileńskiej zajmuje około 10 minut, natomiast z Ostrej Bramy około 15 minut.
Najbliższe przystanki komunikacji miejskiej znajdują się przy ulicach Vokiečių i Trakų. Osobom nocującym w centrum najłatwiej dotrzeć pieszo. Wjazd samochodem na Stare Miasto może być utrudniony, a parkowanie w tej części Wilna jest płatne.
Zobacz Sanktuarium Miłosierdzia Bożego na mapie Google.
Co zobaczyć w pobliżu sanktuarium?
Sanktuarium znajduje się w jednej z najbardziej zabytkowych części Wilna. Wizytę można łatwo połączyć ze zwiedzaniem następujących miejsc:
- kościół Świętego Ducha – barokowa świątynia położona przy tej samej ulicy, w której obraz Jezusa Miłosiernego przechowywano w latach 1986–2005,
- Uniwersytet Wileński – zabytkowy kompleks uczelni z dziedzińcami i kościołem św. Janów,
- Katedra Wileńska – najważniejsza katolicka świątynia na Litwie,
- Pałac Prezydencki – siedziba prezydenta Litwy przy placu S. Daukantasa,
- ulica Literacka – niewielka uliczka ozdobiona tablicami poświęconymi pisarzom,
- Muzeum Adama Mickiewicza – placówka mieszcząca się w dawnym mieszkaniu poety,
- Ostra Brama – miejsce pierwszego publicznego wystawienia obrazu Jezusa Miłosiernego.
Praktyczne wskazówki
- Sanktuarium jest otwarte przez całą dobę, a wstęp pozostaje bezpłatny.
- Msza w języku polskim odbywa się codziennie o 16:00.
- Koronka do Miłosierdzia Bożego w języku polskim odmawiana jest codziennie o 15:40.
- Na spokojne obejrzenie świątyni warto przeznaczyć około 20–30 minut.
- Przez całą dobę trwa adoracja Najświętszego Sakramentu, dlatego należy zachować ciszę.
- Podczas nabożeństw nie należy chodzić po świątyni ani przeszkadzać uczestnikom liturgii.
- Przed wykonaniem zdjęcia sprawdź obowiązujące na miejscu zasady i nie używaj lampy błyskowej.
- Najwięcej pielgrzymów odwiedza sanktuarium podczas Tygodnia Miłosierdzia Bożego.
- Wejście jest niewielkie i znajduje się pomiędzy kamienicami przy ulicy Dominikonų.
Najczęściej zadawane pytania
Gdzie znajduje się Sanktuarium Miłosierdzia Bożego w Wilnie?
Sanktuarium znajduje się przy Dominikonų g. 12 na wileńskim Starym Mieście. Jest położone niedaleko kościoła Świętego Ducha, Uniwersytetu Wileńskiego i Pałacu Prezydenckiego.
W jakich godzinach otwarte jest sanktuarium?
Sanktuarium Miłosierdzia Bożego jest otwarte przez całą dobę. Przez 24 godziny trwa w nim adoracja Najświętszego Sakramentu.
Czy wejście do sanktuarium jest płatne?
Nie. Wejście do Sanktuarium Miłosierdzia Bożego jest bezpłatne i nie wymaga wcześniejszej rezerwacji.
O której godzinie jest Msza po polsku?
Msza Święta w języku polskim odprawiana jest codziennie o 16:00 – zarówno w dni powszednie, jak i w niedziele.
O której godzinie odmawiana jest Koronka po polsku?
Koronka do Miłosierdzia Bożego w języku polskim odmawiana jest codziennie o 15:40. Bezpośrednio po niej można pozostać na Mszy po polsku o 16:00.
Czy w Wilnie znajduje się oryginalny obraz Jezusa Miłosiernego?
Tak. W sanktuarium znajduje się pierwszy obraz Jezusa Miłosiernego, namalowany przez Eugeniusza Kazimirowskiego w 1934 roku według wskazówek św. Faustyny Kowalskiej.
Czy jest to ten sam obraz, który znamy z Łagiewnik?
Nie. W Wilnie znajduje się obraz autorstwa Eugeniusza Kazimirowskiego, powstały pod bezpośrednim nadzorem św. Faustyny. Znany wizerunek z sanktuarium w Krakowie-Łagiewnikach namalował później Adolf Hyła.
Ile czasu potrzeba na wizytę?
Na obejrzenie wnętrza i obrazu warto przeznaczyć około 20–30 minut. Wizyta potrwa dłużej, jeśli planujesz udział w Koronce, Mszy Świętej lub adoracji.
Jak nazywa się sanktuarium po litewsku?
Litewska nazwa sanktuarium to Dievo Gailestingumo šventovė.
Podsumowanie
Sanktuarium Miłosierdzia Bożego w Wilnie jest jednym z najważniejszych miejsc związanych ze św. Faustyną Kowalską i początkiem kultu Bożego Miłosierdzia. W niewielkiej świątyni przy ulicy Dominikonų znajduje się oryginalny obraz Jezusa Miłosiernego namalowany przez Eugeniusza Kazimirowskiego zgodnie ze wskazówkami zakonnicy.
Sanktuarium jest otwarte przez całą dobę, a wstęp pozostaje bezpłatny. Msza w języku polskim odbywa się codziennie o 16:00, natomiast Koronka po polsku rozpoczyna się o 15:40. Miejsce można łatwo włączyć do spaceru po wileńskim Starym Mieście.
Informacje zaktualizowano: 26 sierpnia 2026 roku.
